آخرین دستاوردها
خانه - دستاوردها و اختراعات - پاکسازی آب‎های آلوده به اورانیوم با نانو جاذب ساخت ایران

پاکسازی آب‎های آلوده به اورانیوم با نانو جاذب ساخت ایران

پژوهشگران دانشگاه زابل به منظور استخراج مقادیر کم اورانیوم از محیط‌های آبی، موفق به طراحی و تولید نوعی نانو ذرات جاذب شدند که علاوه بر توانایی تشخیص غلظت‌های پایین اورانیوم در آب قادر است بالغ بر ۹۴/۵ درصد از اورانیوم را از محیط‌های مختلف استخراج کند. حضور مواد اورانیومی در آب‌ها و پساب‌های صنعتی یکی از معضلات کشور‌های رو به توسعه است. اهمیت پاکسازی این مواد از منابع آبی روز به روز در حال افزایش است. این مواد در جریان‌های آبی و غیر آبی خروجی از راکتورهای هسته‌ای، به مقدار کم یافت می‌شوند. اما همین مقادیر کم هم می‌تواند بسیار خطرناک باشد. لذا این جریان‌های خروجی باید قبل از دفع تا حد ممکن عاری از هر گونه اورانیوم شوند تا از مضرات زیست محیطی آن جلوگیری شود. به همین منظور، این پژوهشگران از نانو جاذب اکسید روی / کیتوسان جهت استخراج مقادیر کم اورانیوم از محیط‌های آبی استفاده کردند.

همچنین جهت بهینه‌سازی فرایند، عمل مدل سازی را به کمک شبکه‌ی عصبی مصنوعی به انجام رساندند. دکتر مصطفی خواجه عضو هیات علمی دانشگاه زابل و محقق طرح اظهار کرد: نانو ذرات اکسید روی با توجه به خواص نیمه‌رسانایی خود، می‌توانند به عنوان یک نانو جاذب مؤثر مورد مصرف قرار گیرند. با این حال برای افزایش هر چه بیشتر خواص آن‌ها، می‌توان این نانو ذرات را همراه با کیتوسان به صورت هیبریدی استفاده کرد. وی افزود: در این تحقیقات، حد تشخیص و ضریب تغلیظ، با تعدادی روش دیگر همانند میکرو استخراج مایع – مایع پخشی، فاز جامد سیلیکاژل و پلیمری که جهت استخراج اورانیوم استفاده شده بود، مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان می‌دهد که این روش دارای ضریب تغلیظ بسیار بالاتری از روش‌های دیگر بوده و دارای حد تشخیص مناسبی است. خواجه در این باره افزود: در این کار پژوهشی، ابتدا جاذب نانو ذرات اکسید روی / کیتوسان به روش رسوب‌گیری تهیه شد.

سپس یک محفظه‌ی نگه‌دارنده (cartridge) به‌وسیله‌ی این جاذب پر شد. با عبور محلول حاوی اورانیوم از این محفظه، عمل جذب اورانیوم به‌ وسیله‌ی جاذب صورت گرفت. بعد از جذب، عمل استخراج اورانیوم از جاذب با حلال شوینده‌ی بنزن انجام شد. در نهایت عمل تعیین میزان اورانیوم استخراج شده با دستگاه طیف سنجی ماورای بنفش-مرئی صورت گرفت. محقق طرح تصریح کرد: بعد از بهینه‌سازی فرآیند، عمل استخراج اورانیوم از نمونه‌های حقیقی (شامل آب‌های مختلف) صورت گرفت که نتایج نشان دهنده‌ی استخراج بالغ بر ۹۴/۵ درصد از اورانیوم از محیط آبی است. در کنار حد تشخیص پایین این نانو جاذب‌ها، می‌توان به تغلیظ بسیار بالاتری از روش‌های دیگر ذکر شده در منابع معتبر، اشاره کرد.

به گفته‌ی دانشیار گروه شیمی تجزیه دانشگاه زابل، نتایج آزمایشات نشان می‌دهد که ضریب تغلیظ برای روش حاضر ۱۲۵ است. این در حالی است که ضریب تغلیظ برای روش‌های میکرو استخراج مایع-مایع پخشی، فاز جامد سیلیکاژل و فاز جامد پلیمری به ترتیب برابر با ۱۱، ۵۰ و ۱۰۸ گزارش شده است. نتایج این تحقیقات که حاصل تلاش دکتر مصطفی خواجه عضو هیات علمی دانشگاه زابل و الهام جهان بین فارغ التحصیل کارشناسی ارشد شیمی تجزیه دانشگاه زابل است، در مجله‌ی Chemometrics and Intelligent Laboratory Systems منتشر شده است.

ایسنا

لینک کوتاه: http://iranetavana.ir/?p=2852

نظر خود را بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

معادله امنیتی *