آخرین دستاوردها
خانه - دستاوردها و اختراعات - ساخت نانو دارویی برای درمان سرطان پستان در فاز آزمایشگاهی

ساخت نانو دارویی برای درمان سرطان پستان در فاز آزمایشگاهی

پژوهشگران دانشگاه آزاد اسلامی دامغان و دانشگاه دامغان، گونه‌ای نانو داروی زیست سازگار برای درمان سرطان پستان را در فاز آزمایشگاهی طراحی کردند که می‌تواند با اعمال میدان مغناطیسی خارجی تنها به بافت هدف منتقل شده و آسیب بسیار کمتری به بافت‌های سالم وارد کند. امروزه به دلیل تغییر سبک زندگی‌، آلودگی‌های محیطی و یا تعذیه‌ ناسالم، سرطان تبدیل به یکی از شایع‌ترین بیماری‌های صعب العلاج در جوامع مختلف شده است. درمان‌های متفاوتی برای سرطان ابداع شده است که یکی از متداول‌ترین آنها شیمی درمانی است. متأسفانه داروهای به کار رفته در شیمی درمانی عوارض جانبی شدید مانند ریزش مو، مشکلات پوستی و … دارد که باعث آسیب‌های جدی روحی و جسمی به بیمار می‌شود. دکتر حمید هاشمی مقدم مجری طرح در توضیح هدف دنبال شده در این طرح عنوان کرد: با توجه به مشکلات بیان شده در درمان سرطان، بهترین روش برای حذف اثرات جانبی دارو، انتقال دارو به بافت هدف و جلوگیری از رسیدن آن به سایر بافت‌هاست.

البته دارورسانی هدفمند نیز در مواردی باعث افزایش سرسام آور قیمت دارو و هزینه‌ درمانی، افزایش سمیت و یا در مواردی کاهش عملکرد دارو می‌شود که کاربرد تجاری گسترده‌ آنها راً با مشکل مواجه می‌کند. به همین دلیل در این تحقیق تلاش شده تا یک نانو حامل کاربردی ارزان و زیست سازگار برای داروی ضد سرطان پستان ساخته و مورد ارزیابی قرار گیرد. به گفته‌ این محقق، نتایج حاصله بیانگر کارایی بسیار بالای نانو داروی سنتز شده در درمان موش‌های سرطانی شده است. همچنین اندازه‌گیری دارو در بافت‌های مختلف، رسوب بسیار کم آن را در سایر بافت‌ها و تراکم آن را در تومور نشان می‌دهد. این مطلب باعث کاهش اثرات جانبی دارو بر بافت‌های سالم بدن است از طرفی طبق بررسی‌ها، این دارو دارای سمیت حداقل است. این نانو دارو از جنس یک ماتریکس پلیمری است که بر روی هسته‌ای از نانو ذرات مغناطیسی آهن تشکیل شده است. ساختار دارو به کمک طیف سنجی FTIR تأیید شده و ابعاد و خصوصیات سطحی آن به روش SEM ارزیابی شده است.

لازم به توضیح است که در این پژوهش‌ها اثرات نانو داروی سنتز شده در تأخیر رشد تومور، زمان دو برابر شدن اندازه‌ تومور، نسبت مهار و همچنین آسیب شناسی بافت (هیستوپاتولوژی) مورد بررسی قرار گرفته است. همچنین توزیع دارو در بافت‌های مختلف موش‌های مبتلا به سرطان مورد آزمایش به روش HPLC و جذب اتمی اندازه گیری شده است. دکتر هاشمی مقدم در توضیح بیشتر در خصوص این نانو دارو تصریح کرد: برای ساخت این نانو دارو از پلیمر (پلی دوپامین) که بر روی نانو ذرات مغناطیسی آهن قرار گرفته استفاده شده است. این پلیمر زیست سازگار و کم هزینه است و سمیت کمی دارد. البته باید توجه داشت که تنها زمانی می‌توان از ذرات مغناطیسی آهن استفاده کرد که ابعاد آنها در مقیاس نانو باشد چرا که در ابعاد بزرگتر بعد از پوشش‌دهی این ذرات، قدرت نفوذپذیری‌ در بافت‌های زیستی وجود نخواهد داشت.

همچنین از آنجا که هدف اصلی این دارو برای درمان سرطان پستان است، به نظر می‌رسد بتوان با کمک لباس‌های دارای مگنت، نانو داروی مغناطیسی را به میزان بیشتری در بافت هدف جمع کرد. این تحقیقات از تلاش‌های دکتر حمید هاشمی مقدم (عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان)، سعید کاظمی باغسنگانی، مهدی جمیلی (دانشجویان کارشناسی ارشد این دانشگاه) و دکتر سعید زواره (عضو هیأت دانشگاه دامغان) حاصل شده است. نتایج این کار در مجله ‌International journal of pharmaceutics (جلد ۴۹۷، شماره ی ۲-۱، سال ۲۰۱۶، صفحات ۲۲۸ تا ۲۳۸) منتشر شده است.

ایسنا

لینک کوتاه: http://iranetavana.ir/?p=8323

نظر خود را بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

معادله امنیتی *