آخرین دستاوردها
خانه - دستاوردها و اختراعات - سنتز نانو حامل کامپوزیتی برای دارورسانی هدفمند داروی ضد سرطان ریه

سنتز نانو حامل کامپوزیتی برای دارورسانی هدفمند داروی ضد سرطان ریه

محققان دانشگاه علوم پزشکی تبریز موفق به سنتز یک نانو حامل کامپوزیتی به منظور دارورسانی هدفمند داروی ضد سرطان ریه شده‌اند. دکتر ابوالفضل اکبرزاده، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و از محققان طرح اظهار کرد: شیمی درمانی یکی از راه‌های رایج درمان سرطان محسوب می‌شود. اما یکی از معایب بزرگ این روش، عدم انتخابی بودن داروی ضد سرطان است. بدین معنی که دارو علاوه بر این که موجب مرگ سلول سرطانی می‌شود، بر سلول‌های سالم نیز مؤثر است و بر آنها نیز اثر مخرب خواهد داشت. از این‌رو سیستم‌های دارورسانی نوین جهت غلبه بر این مشکلات مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این سیستم‌ها، زمان، مکان و سرعت آزاد شدن دارو به خوبی کنترل خواهد شد؛ بنابراین علاوه بر افزایش بازدهی درمانی دارو، اثرات جانبی آن نیز به طور قابل توجه کاهش خواهد یافت. اکبرزاده ضمن اشاره به دوکسوروبیسین به عنوان یکی از قوی‌ترین و پر مصرف‌ترین داروهای ضد سرطان، در خصوص اهداف دنبال شده در این طرح گفت: هدف از اجرای این طرح توسعه‌ یک نانو حامل کامپوزیتی مغناطیسی بوده است که بتوان با آن داروی دوکسوروبیسین را به صورت هدفمند جهت درمان سرطان ریه مورد استفاده قرار داد.

وی با بیان این که این نانو حامل‌های مغناطیسی تا مرحله‌ تجاری سازی نیز پیش رفته‌اند، ادامه داد: این نانو حامل‌ها قابلیت حمل مقادیر بیشتری از دارو را از خود نشان می‌دهند، زیست سازگاری بالایی با محیط بیولوژیکی درون بدن دارند و به دلیل دارا بودن خواص مغناطیسی می‌توان آنها را به وسیله‌ یک میدان مغناطیسی خارجی به بافت موردنظر هدایت کرد. استفاده از این نانو حامل‌ها موجب کاهش اثرات جانبی مخرب دارو بر بافت‌های سالم شده و به دوزهای پایین‌تری از دارو جهت اثر مطلوب نیاز خواهیم داشت که کاهش هزینه‌ درمانی را در پی دارد. به گفته‌ این محقق، در این پژوهش نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن توسط پلیمرهای زیست سازگار پلی لاکتید-گلیکولید پوشش داده و اصلاح شدند. این نانو ذرات دو جزئی حاوی داروی ضد سرطان نسبت به تغییر pH حساس هستند و در شرایط pH اسیدی که مربوط به شرایط وجود تومور سرطانی است، دارو را آزاد می‌کنند. این موضوع سبب می‌شود سرعت، مکان و زمان رهاسازی دارو کنترل شود و بازدهی درمانی دارو افزایش یابد.

اکبرزاده در مورد نحوه‌ سنتز و ارزیابی این نانو حامل خاطرنشان کرد: در ابتدا کوپلیمر کوپلیمرآمفیفیلیک پلی لاکتید- کو- گلیکولید – پلی اتیلن گلیکول با درصدهای وزنی مختلف از PEG1000 ، PEG4000و PEG6000 سنتز شدند. این پلیمرهای سنتز شده به منظور کپسوله کردن همزمان دوکسوروبسین و نانو ذرات مغناطیسی اکسید آهن به کار گرفته شدند. ساختار شیمیایی کوپلیمر سنتز شده با استفاده از آزمون‌های FTIR و ۱H-NMR ارزیابی شد. جهت تعیین جرم مولکولی کوپلیمر نیز از روش کروماتوگرافی نفوذ ژلی استفاده شد. به گفته این محقق، از این طرح یک اختراع با عنوان تهیه و ارزیابی invitro دوکسوروبیسین بارگذاری شده در نانو ذرات مغناطیسی با پوشش فیزیکی پلیمر برای درمان سرطان ریه با شماره ۷۸۴۵۶ به ثبت رسیده است. نتایج این تحقیقات که حاصل تلاش‌های دکتر ابوالفضل اکبرزاده و دکتر سودابه داوران از اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز و ام‌البنین ابراهیمی، الهام عباسی و نسرین نیک ضمیر از دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد این دانشگاه است در مجله بین‌المللی Artificial Cells, Nanomedicine, and Biotechnology به چاپ رسیده است.

ایسنا

لینک کوتاه: http://iranetavana.ir/?p=8810

نظر خود را بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

معادله امنیتی *